Marrëveshja e detit me Greqinë, Bushati: Për ne është e VDEKUR! (Flet edhe për bisedimet me Kotzias dhe kufijtë Serbi-Kosovë)

Publikuar tek: politike, më 09:49 12-07-2019 Marrëveshja e detit me Greqinë, Bushati: Për ne është e VDEKUR! (Flet edhe për bisedimet me Kotzias dhe kufijtë Serbi-Kosovë) Ditmir Bushati

Ish- Ministri i Jashtëm Ditmir Bushati në një intervistë për emisionin 31 Minuta në RTSH me gazetaren Sonja Agostini ka folur rreth marrëveshjes famëkeqe detare me Greqinë, bisedimet që ai ka bërë me homologun grek Kotzias kur qendronte në krye të diplomacisë si dhe çështjen e shumëdebatuar të kufijve Kosovë-Serbi.

Marrëveshjen detare, Bushati e ka cilësuar “të vdekur” duke deklaruar se për të tashmë është shprehur njëherë Gjykata Kushtetuese.

Më poshtë INTERVISTA E PLOTË:

S.Agostini; Çfarë ndodhi me bisedimet me ish-ministrin e Jashtëm Nikos Kotzias. Fakti që nuk u përmbyll asgjë, kur dukej se ju ishit shumë pranë një marrëveshje. Kam parasysh edhe bisedimet në Korçë para shumë muajve kur pati përparim të dukshëm në marrëdhëniet bilaterale mes dy vendeve, në komunikimin formal dhe informal që ju patët. U duk sikur arriti në pikën e suksesit diskutimi mes jush. Çfarë ndodhi që nuk ka asnjë përparim të dukshëm?

D.Bushati: Në fakt në kemi diskutuar për të gjithë çështjet që përfshijnë raportet mes Shqipërisë dhe Greqisë në një paketë duke I grupuar, qoftë çështjet e karakterit historik që origjinën e problematikës e gjejmë të lufta e dytë botërore, çështje të aktualitetit dhe çështje të perspektivës që ne gjejmë në këto marrëdhënie. Besoj se qasja në paketë ka qenë një qasje që ka ndihmuar të dyja palët për të ardhur sa më pranë për zgjidhjen e këtyre problematikave. Për shkak të situatës së brendshme në Greqi, firmosjes dhe kalimit të marrëveshjes së Prespës dhe turbulencës politike që e pasoi atë në Greqi, por ndoshta edhe për shkak të situatës  politike në Shqipëri, ku siç dihet, kishte një lloj hezitimi nga ana e presidentit të republikës për të vijuar me tej me procesin e delimitimit të hapësirës detare, një proces të cilin presidenti I Republikës e lidhi me funksionalitetin e gjykatës kushtetuese, gjërat nuk arritën dot të shkonin drejt përfundimit. Ka qenë një shans i humbur, por nga ana tjetër është bërë një punë voluminoze dhe shpresoj që me qeverinë e re në Greqi në fitohet koha e humbur dhe të shkojmë drejt mbylljes së problematikave dypalëshe.

Agostini: Qeveria e re është një qeveri me tone nacionaliste, nuk mund ta mohojmë këtë gjë. Është parë kjo edhe gjatë fushatës elektorale që u zhvillua në Greqinë fqinjë, por kam parasysh edhe  elementë të caktuar të qeverisë që nuk i kanë fshehur tonet nacionaliste herë pas here. A mendoni se qasja e tyre do të jetë e ndryshme me një kurs të ri, të panjohur për diplomacinë shqiptare në vazhdimësi?

Bushati: Greqia është një vend më me eksperiencë se Shqipëria në marrëdhëniet ndërkombëtare, është një vend me eksperiencë brenda radhëve të BE-së, me partneritete të konsoliduara. Mund t’ju them vetëm faktin e bisedave telefonike të Kryeministrit të sapo zgjedhur të Greqisë, qoftë me krerët më të lartë botërore, me disa vende të rëndësishme që kanë një peshë të caktuar në Ballkan. Duke thëne këtë, mendoj që nuk kemi pse të presim surpriza nga ana e fqinjit tonë jugor, por besoj se është në interesin edhe të Greqisë, jo vetëm të Shqipërisë për të vijuar më tej dhe për të adresuar çështje të cilat janë sot e gjithë ditën pezull. Në çdo fushatë elektorale në Greqi, por dhe në shtete të tjera të botës, politika e jashtme shpesh bëhet pjesë edhe e politikës së brendshme, e platformave elektorale dhe janë relativisht të kuptueshme, ndonëse jo të pranueshme edhe tone nacionaliste, apo tregimi i muskujve ndaj fqinjit që mund të duket në një fushatë zgjedhore më i dobët se vetë Greqia.

Agostini: Micotakis ka paralajmëruar për bllokim të negociatave të Shqipërisë duke e lidhur këtë edhe me aspektin e respektimit të drejtave të minoritetit grek në Shqipëri.  duke i shtuar kësaj vote dhe qëndrimin e Holandës a kërcënohet Shqipëria për një bllokim të mundshëm të bisedimeve në tetor?

Bushati: Shqipëria është një vend anëtar i Këshillit të Evropës, ka ratifikuar konventën kuadër për mbrojtjen e minoriteteve, është nga ato pak shtete evropianë që ka një ligj kuadër mjaft të avancuar për minoritetet. Një ligj që është duartrokitur nga ana e Komisionit Evropian, e Këshillit të Evropës, nga partnerët tanë. Natyrisht që ne kemi një punë përpara nga ana e avancimit të drejtave të pakicave në praktikë. Pakica grekë është një prej pakicave të njohura me ligj, është e respektuar dhe qëndrimi zyrtar i Shqipërisë ka qenë konstant, që është në gatishmëri të plotë për të përmirësuar këto standarde, për të punuar me fqinjët dhe për të mësuar pse jo nga eksperienca e tyre në respektimin e këtyre standardeve në praktikë. Nga ana tjetër, thirrjet për bllokim që mund të kenë qenë në fushatë zgjedhore, apo taktikat elektorale për një grusht votash më tepër, nuk besoj se janë qëndrime largpamëse apo realiste dhe nuk besoj së është në interesin e vetë Greqisë për të vendosur veton e mundshme ndaj Shqipërisë.

Agostini: Po i kthehem sërish pikës më delikate dhe asaj që ka shfaqur më shumë diskutim në të dy anët e kufirit, marrëveshjes së detit. A është ajo në pikën 0 apo ka një bazë të ngritur nga paraardhësit e dy vendeve? A mund të konsiderohet e vdekur si marrëveshje?

Bushati: Natyrisht që për ne është një marrëveshje e vdekur, përsa kohë ka një vendim të qartë të Gjykatës Kushtetuese. Fakti që jemi ulur në tryezë me palën greke, që ka pasur një plotfuqishmëri të lëshuar nga institucionet shtetërore për të rifilluar procesin e negociatave me Greqinë, do të thotë që është e vdekur dhe për Greqinë. Ne kemi synuar që të ndërtojmë një proces të ri që do të na çonte eventualisht drejt një marrëveshje më të drejtë për të dyja palët. Marrëveshje më të drejte që do të bazohej mbi legjislacionin ndërkombëtar, mbi konventën e detit dhe do të respektonte detyrimet kushtetuese dhe ekzigjencat që kanë palët në këtë proces. Kur nisëm për të diskutuar dhe për të eksploruar mundësinë e një marrëveshje përsa i përket hapësirave detare, shelfit kontinental dhe zonës ekskluzive ekonomike, palët nuk kanë parasysh vetëm arritjen e një marrëveshje të drejtë por edhe vendosjen e një precedenti që mund ti shërbejë në negocime të mëvonshme. Mendoj që edhe në këtë pikë është bërë një punë goxha voluminoze nga të dyja palët dhe nuk shoh arsye për tu kthyer mbrapsht, përveçse për të konkretizuar këtë proces që ka nisur.

Agostini: Dua të insistoj një moment tek marrëveshje e detit sepse ka një gjë interesante sesi koha dhe historia vendosen në Ballkan. 10 vjet më parë ishte motra e KM aktual të Greqisë që vendosi marrëveshjen me Tiranën zyrtare, një marrëveshje e cila u çua në Gjykatën Kushtetuese nga pala jonë dhe u rrëzua. Ndërkohë, ju patët përpjekje për të arritur një marrëveshje të re me ish-ministrin e jashtëm grek Kotzias. Po çfarë do të ndodhte nëse qeveria aktuale greke do ta çonte për ratifikim marrëveshjen ndërmjet Greqisë dhe Shqipërisë në parlamentin grek?

Bushati: Ky do të ishte një skenar ogurzi që do ta çonte procesin në pikën e vdekjes. Mendoj që për dy fqinj, për dy aktorë rajonalë siç janë Shqipëria dhe Greqia është e rëndësishme që të identifikojnë instrumentet e duhur të praktikës ndërkombëtare dhe praktikat më të mira evropianë për të shkuar drejtë një zgjidhje. Ose do duhet të ketë një zgjidhje ku palët bien dakord dhe ky proces mbyllet, ose do duhet që në mungesë të kësaj zgjidhje ti referohen një tribunali ndërkombëtar. Besoj se dhe praktika evropianë në këtë drejtim është e qartë dhe nuk ka arsye që nga një proces i nisur tanimë për mundësinë e pasjes së një marrëveshje të re, pala greke ta çonte procesin në një pikë të vdekur, në një drejtim krejt të kundërt. Është e vërtetë që është nënshkruar në 2009 kjo marrëveshje, por deri në 2013-2014 në Greqi ka qenë në krye të punëve të vendit e njëjta forcë politike që sapo ka marrë besimin e qytetarëve grek këto ditë. Pra, në kushtet kur kjo forcë politike nuk bëri një veprim të tillë në ato vite, do të ishte e dëmshme, e padrejtë, dhe nuk do ti shërbente klimës së procesit që ka vite që ka nisur mes dy vendeve tona.

Agostini: Kur forca juaj politike erdhi në pushtet në vitin 2013 pati premtuar 0 probleme me fqinjët. Në fakt pas 6 vitesh problemet janë aty. Ka një qeveri të re në Greqi, por dosjet e vjetra vazhdojnë të mbeten.

Bushati: Ka një pjesë të dosjeve të cilat për hir të së vërtetës janë pastruar, por është e kuptueshme që opinion publik është i përqendruar tek çështjet që kanë një peshë të rëndësishme. E kam fjalën për ligjin e luftës, sado që me qeverinë e Kryeministrit Tsipras për herë të parë kemi një pranim si nga ana e ministrit të Jashtëm ashtu edhe nga Kryeministri grek për absurdin e ligjit të luftës dhe nevojën për ta shfuqizuar atë. Por nga pranimi deri tek hedhja e hapave konkret në praktikë na duhet të shpenzojmë energji për ta materializuar këtë pranim. Po kështu ende kemi të papërfunduar çështjen e përcaktimit të hapësirave detare, çka do të krijonte një hapësirë më të paqtë mes dy vendeve tona por do ti jepte mundësi nesër pasnesër dhe zbatimit të projekteve në detin Jon. Të njëjtën gjë mund të thuhet për çështjen Çame. Ne jemi përpjekur përmes dokumenteve dhe qëndrimeve zyrtare për ta shpjeguar këtë çështje dhe qëndrimin tonë në mënyrën më racionale të mundshme, si një çështje të lirive dhe të drejtave themelore të njeriut, si një çështje e cila nuk ka të bëjë asesi me ndryshimin e kufijve apo me pretendime territoriale, dhe si një çështje e cila gjithashtu duhet që të adresohet në përputhje me parimet e të drejtës ndërkombëtare dhe të disa konventave specifike. E njëjta gjë mund të thuhet edhe për potencialin ende të pashfrytëzuar mes Greqisë dhe Shqipërisë. Në raportin tregtar, Greqia është vendi i tretë pas Italisë dhe Kinës për Shqipërinë, por jemi pjesë e projekteve strategjike në fushën e energjisë dhe kemi një komunitetet shumë të madh të bashkëqytetarëve tanë që jetojnë, punojnë, kontribuojnë në Greqi, sikundër kemi një minoritet të respektuar grek në Shqipëri që meriton të respektohet edhe më tej. Këto janë disa çështje të cilat duhet që të adresohen në mënyrën më të drejtë të mundshme dhe ne sot për sot kemi mbi çfarë modelesh të punojmë.

Agostini: Por ka një skepticizëm jo vetëm nga Greqia si vend anëtar I BE-së përsa I përket zgjerimit. Ky skepticizëm është edhe në Francë edhe në Holandë. E lidhni këtë me problem të brendshme të BE-së apo ka problem të forta Shqipëria që nuk përparon dot?

Bushati: Nuk do të ishte e drejtë nga ana jonë që të vendosnim Greqinë në të njëjtën vazo me vendet e tjera të cilat kanë një lloj skepticizmi për procesin e zgjerimit. Dua të kujtoj këtu 2003, Samitin e Selanikut ku u shkrua shumë qartë perspektiva evropiane për të gjitha vendet e rajonit. U ofruan për herë të parë të gjitha instrumentet që ne sot përfitojmë, siç është p.sh.  liberalizimi I vizave apo ndihma e para aderimit, apo disa instrumente të tjerë në funksion të transformimit dhe modernizmit të rajonit tonë. Dua të kujtoj këtu faktin që gjatë presidencës greke në 2014 morën statusin e vendit kandidat. Dikush mund të thotë me të drejtë që presidenca nuk ka një rol më të veçantë se vendet e tjera evropianë, por simbolika e marrjes së statusit kandidat gjatë presidencës greke, mendoj që duhet vlerësuar në mënyrë pozitive. Po kështu, vjet ishte Greqia promotore e fillimit të bisedimeve për anëtarësim për Shqipërinë dhe Maqedoninë e veriut. Greqia ishte pjesë e mbështetjes së grupit të miqve të Shqipërisë dhe janë disa praktika pozitivë mbi të cilat ne na takon që të ndërtojmë. Natyrisht që, sot për sot mund të ketë një qëndrim më të nuancuar nga ana e Greqisë për arsye specifike por mendoj që çështjet apo pretendimet që mund të shtrohen në tavolinë janë të gjitha pretendime që mund të adresohen duke u bazuar në praktikën më të mirë ndërkombëtare dhe duke respektuar njëri tjetrin si dy fqinjë anëtarë të NATO-s dhe shpresoj në një të ardhme jo të largët anëtar edhe të BE-së.

Agostini: Nuk e di sa reflekton serioziteti I politikës së jashtme në raport me fqinjët por dhe me komunitetin ndërkombëtar. I referohem këtu samitit të Sarajevës dy ditë më parë. Ministria e Jashtme shqiptare deklaroi bojkotimin në respekt të qëndrimit që mbajti Kosova, ndërkohë kishim një pjesëmarrje të Presidentit Ilir Meta. Duket si një politikë e jashtme me dy koka.

Bushati: Kushtetua e Shqipërisë, legjislacioni shqiptar janë të qartë në këtë pikë. Natyrisht që presidenti ka një rol në politikën e jashtme, rolin kryesor e ka qeveria. Por ka fusha ku presidenti dhe qeveria duhet të bashkëpunojnë. Në përfaqësimin që bëhet në organizatën e Kombeve të Bashkuara, delegacioni shqiptar një vit kryesohet nga Presidenti dhe një vit tjetër nga Kryeministri. Pra, në fillimet e tranzicionit edhe për këtë çështje ka pasur divergjenca dhe më pas është gjetur gjuha e mirëkuptimit. E njëjta gjë edhe në procesin e emërimit të ambasadorëve, ku falë dekretit të presidentit emërohet një përfaqësues i lartë i Shqipërisë në një vend apo organizatë të caktuar. Po kështu, në disa organizata kemi një përfaqësim të nivelin e qeverisë, në disa tjera në nivelin e presidentit. Ligji për nënshkrimin e marrëveshjeve ndërkombëtare është gjithashtu i qartë se ku kemi një përfaqësim të Republikës së Shqipërisë, fjala e Presidentit të Republikës është përcaktuese. Ku kemi një përcaktim të Këshillit të Ministrave apo qeverisë shqiptare, fjala e qeverisë është përcaktuese. Gjithmonë ka nevojë për një sinkronizim më të mirë. Në fund të ditës jemi vetëm në 3 dekadat e para të ndërtimit të sistemit demokratik dhe shpresoj që pas çdo dështimi ne të kemi mundësi për të nxjerrë mësimet tona. Por nuk jemi as vendi i parë as i fundit. Më kujtohet një histori e famshme e një vendi anëtar të BE-së, ku kishte një rivalitet të fortë mes Presidentit dhe Kryeministrit dhe në disa raste kjo transferohej dhe në përfaqësimin ndërkombëtar. Besoj se është momenti për të nxjerrë gjithë mësimet e duhura dhe për të kuptuar që problemet tona të brendshme nuk kemi pse ti transferojmë jashtë Shqipërisë.

Agostini: Ka një rivalitet të dukshëm edhe tek shqiptarët e përtej kufirit në Kosovë mes Kryeministrit dhe Presidentit. A mendoni se ka rënë debati për korrigjimin e kufijve në Kosovë?

Bushati: Rivaliteti është oksigjen në politikë dhe besoj se kur është i shëndetshëm është një mundësi e mirë për të gjithë qytetarët për të besuar një politikan apo një tjetër. Por kur flasim për çështje të politikave shtetërore apo politikave kombëtare është e rëndësishme që të kemi një harmonizim sa më të mirë. Në Kosovë ka qenë e dukshme nevoja për një harmonizim dhe farkëtim të pozicionit shtetëror të Kosovës në raport me një proces delikat siç është procesi i negociatave me Serbinë që shpresoj shumë që do të përfundojë me njohjen e ndërsjellë dhe do të krijojë kushtet e domosdoshme për të hapur një kapitull të ri të procesit të pajtimit mes Kosovës dhe Serbisë. Për fat të keq, edhe ky proces është përdorur në funksion të politikës së brendshme në Kosovë, duke dëmtuar para së gjithash, kapacitetin e Kosovës, subjektivitetin juridiko-ndërkombëtar të saj, raportet në rajon dhe në disa raste për fat të keq edhe kredibilitetin e arritjeve të Kosovës, si një projekt i mbështetur fuqimisht nga SHBA, NATO, dhe një pjesë e mirë e shteteve që bëjnë pjesë në komunitetin e familjes perëndimore. Mendoj se në rast se do shihet me kujdes e gjithë dinamika që ka përshkruar Kosova që nga lufta, shpallja e pavarësisë, procesi i njohjeve, anëtarësimi në organizata rajonale dhe ndërkombëtare, në rast se do përcaktohet shumë qartë objektivi dhe trajektorja si do arrihet ky objektiv, ekzistojnë mundësitë që të shkohet drejt një procesi më të qetë dhe një marrëveshje solide edhe me Serbinë që jo vetëm do siguronte njohjen e ndërsjellë, por do sillte më shumë stabilitet dhe më shumë demokratizim të rajonit. Nuk është një proces i lehtë. Vetë kam ndjerë në lëkurë procesin e negocimit me Greqinë. Për një politikan, për një president, për një kryeministër, për një ministër të jashtëm është më lehtë të duartrokitet kur mban një fjalim me tone patriotike sesa kur ulet në tavolinë për të analizuar zgjidhjet konkrete për një çështje. Jo të gjitha zgjidhjet kanë fitues, të dyja palët duhet të dalin nga tavolina me zgjidhjet dhe me sukseset e tyre. Mënyra sesi komunikohen këto suksese dhe këto zgjidhje për opinionin publik gjithashtu është vendimtare. Në paketën tonë me Greqinë, në disa raste ia kemi dalë, në disa raste kemi dështuar për ta komunikuar siç duhet. Shpesh, opinioni publik është i helmatisur për shkak të punës dobët që ne bëjmë si politikan, si politike bërës për të bindur opinionin publik. Por, nuk mendoj që ka një rrugë tjetër sepse ato janë provuar në të shkuarën, si lufta, konflikti, e kështu me radhë, dhe është e vetmja mundësi që Kosova dhe Serbia kanë për të ecur përpara.

Agostini: A nuk mendoni se Serbia po merr një rol kryesor për shkak të problemeve të pazgjidhura të politikanëve shqiptar në Shqipëri dhe në Kosovë?

Bushati: Mendoj se bota shqiptare dhe bota shqipfolëse në rajon ka nevojë për më shumë harmoni dhe më shumë qartësi. Mendoj që në këto momente, shqiptarët në Maqedoninë e Veriut mund të na japin një leksion të gjithëve sepse falë protagonizmit të tyre, qoftë me deklaratën e partive politike të fund dhjetorit 2016, fillim janari 2017, e vendosën Maqedoninë e Veriut në shina të qarta euroatlantike. Sot kemi një avancim jo vetëm të drejtave të shqiptarëve por dhe një harmonizim më të mirë të dy komuniteteve kryesore atje, maqedonas dhe shqiptar. Besoj se duke u përfshirë në këto rrjedha ne do të kemi një faktor shqiptar më unik dhe më përfaqësues përsa i përket të ardhmes dhe rajonit. Në këtë kontekst, Tirana apo Shqipëria ka rolin kryesor sepse gjithmonë është parë si burim frymëzimi për lëvizjet që duhet të ndodhin në këtë kontekst.

Agostini: Mbetemi të paaftë për të tërhequr fonde kur vjen fjala për samite si ai i Pozananit në lidhje me procesin e Berlinit? A dështuam ne kësaj radhe në Pozanan të merrnim mbështetje dhe fonde? Duket se ky nuk ishte rasti i Serbisë apo vendeve të rajonit që janë ndër përfituesit më të mëdhenj të fondeve të BE-së.

Bushati: Ka dy dimensione përsa i përket procesit të Berlinit. I pari është dimensioni politik. Është një proces i cili lindi për ti ofruar një mundësi vendeve të Ballkanit Perëndimor për të bashkëpunuar me njëra-tjetrën, për të ndërtuar një proces më të strukturuar bashkëpunimi me vetë BE-në në kushtet kur vetë presidenti i Komisionit Evropian, Juncker e kishte shpallur publikisht që gjatë mandatit 5-vjecar të komisionit të tij nuk do të kishte një proces të zgjerimit të Bashkimit Evropian. Jemi në një periudhë, në 2014 kujtoj, kur kancelarja Merkel dhe Gjermania patën aftësinë dhe vizionin strategjik për të kuptuar që kyçja sidomos e Beogradit dhe Tiranës apo Tiranës dhe Beogradit si dy pole të rëndësishme stabiliteti në një proces afrimi që do të ndihmonte të gjithë rajonin e Ballkanit Perëndimor për të reduktuar diferencat dhe për të bashkuar forcat drejt projekteve të përbashkëta të karakterit ekonomik, infrastrukturor e kështu me radhë. Pra lindi si një proces që në mënyrë të pashkruar kishte si dy akse kryesore Tiranën dhe Beogradin. Mendoj që duhet të analizojmë që pse Samiti i radhës do të drejtohet nga Shkupi dhe Sofja dhe pse kemi këtë lloj zhvendosje 4-5 vjet pas nisjes së këtij Samiti. Sepse mendoj që simbolika politike është më e rëndësishme se çdo gjë tjetër. Më pas mund të vijmë te çështje të natyrës ekonomike apo projekte të përbashkëta. Nuk mund dhe nuk do të ishte e drejtë që të analizohej thjeshtë Samiti i Poznanit si i veçuar përkarshi samiteve të tjera që janë zhvilluar më përpara. Ne dimë që kemi zyrën e Bashkëpunimit Rinor me qendër në Tiranë dhe është krejt normale që i njëjti diskutim ka qenë në Serbi që pse u vendos Tirana që të jetë vendi ku do ketë selinë kjo nismë e rëndësishme rajonale dhe jo Beogradi, Sarajeva, Shkupi, apo Prishtina. Edhe përsa i përket projekteve infrastrukturore, ka pasur projekte infrastrukturore të cilat janë financuar ose ka një angazhim nga ana e BE në trajtën e granteve apo kredive të buta. Janë projekte që kanë kohën e tyre ose do duhet të maturohen në mënyrë që qytetarët ti ndjejnë në praktikë. Është e nevojshme për tu bërë një analizë edhe përsa i përket Samitit të Poznanit. Cilat janë projektet që janë paraqitur nga Shqipëria? Nëse ka pasur, pse nuk janë mbështetur e kështu me radhë. Por, mendoj që simbolika politike e këtij procesi është shumë e rëndësishme për tu analizuar sepse ekonomia në një farë mënyrë apo tjetër është konsekuence e kësaj simbolike politike.

Agostini: 6 vjet pas qeverisjes së Partisë Socialiste mund të na thoni një dështim apo një sukses të qeverisë së z.Rama?

Bushati: Natyrisht që ka shumë suksese por nuk përjashtohen dhe dështimet, por nuk besoj se është ky momenti për të bërë bilancin. Përgjithësisht, bilancet bëhen në vigjilje të fushatave zgjedhore.

Sondazh

Article Logic
Execution time: 0.0083179473876953
array(1) { ["section"]=> string(127) "marreveshja-e-detit-me-greqine-bushati-per-ne-eshte-e-vdekur-flet-edhe-per-bisedimet-me-kotzias-dhe-kufijte-serbi-kosove-171953" }