Mbrëmë, në skenën e Teatrit Kombëtar të Operës dhe Baletit, u shfaq për herë të parë opera “Rozafa”, e kompozitorit Ndoc Pistulli duke shënuar një sukses të jashtëzakonshëm artistik.
Që nga skenografia e mrekullueshme, e cila solli me mjeshtëri atmosferën e Kalasë së Rozafës, Bunës dhe Liqenit të Shkodrës, efektet e dritave dhe projeksioneve, te kostumet e mrekullueshme të realizuara nga Illiriana Basho, çdo detaj ishte dëshmi e një pune të jashtëzakonshme artistike.
Libreti i Zef Zorbës, me gjuhën e tij të bukur dhe të pasur të shqipes së vjetër, është një thesar i letërsisë sonë, ndërsa muzika e kompozitorit Ndoc Pistulli dëshmon një talent të rrallë dhe një vizion avangard për kohën kur u krijua.
I jashtezakonshem orkestrimi dhe dirigjimi i Gridi Kraja , i dha jetë kësaj partiture të jashtëzakonshme.
E gjithë kjo u bashkua në mënyrë magjistrale falë vizionit dhe punës së palodhur të regjisorit Andis Gjoni, i cili jo vetëm realizoi regjinë dhe skenografinë, por ishte edhe producenti i këtij projekti së bashku me Albanian Excellence. Për vite me radhë, ekipi i produksionit ka punuar me përkushtim për ta bërë realitet këtë operë.
Nen Regjine vizionare, moderne, mbushur me gjetje artistike e surpriza te shpeshta per publikun, Rozafa erdhi ne skene tejet e magjishme por ne te njejten kohe reale dhe e vertete.
Urime të gjithë artistëve, orkestrës, korit dhe ekipit realizues, veçanërisht Armando Likaj, Solen Alla dhe Denis Skura, për interpretimet e tyre mbresëlënëse.
E magjishme erdhi ne skene Rozafa Shqiptare, soprano e mrekullueshme Nina Muho. Me zerin e saj te jashtezakonshem e interpretimin fantastik, Rozafa barti gjithe dhimbjen, sakrificen, flijimin e nenave shqiptare per lirine dhe jetegjatesine e shqiptareve. Shume lote u derdhen ne salle , aq mbresenlenes ishte interpretimi i Nines.
Murosja e Rozafes ndonese nje akt i dhimbshem, mbreme u kthye ne nje triumph skenik.
Një mirënjohje e veçantë shkon për familjen Pistulli, e në mënyrë të posaçme për Nirvana Pistullin, bashkëshorten e kompozitorit. Ajo besoi tek ky projekt që në fillesat e tij dhe u bë një shtyllë e rëndësishme e realizimit të tij. Falë përkushtimit, besimit dhe mbështetjes së saj të palëkundur, muzika që Ndoc Pistulli shkroi në vitin 1969 mori më në fund jetë në skenë, në një produksion madhështor që elektrizoi publikun dhe riktheu në dritë një kryevepër të artit shqiptar. Ky ishte një moment historik që nderoi jo vetëm trashëgiminë artistike të kompozitorit, por edhe vizionin dhe këmbënguljen e familjes së tij për ta sjellë këtë vepër aty ku e kishte vendin – në skenën e TKOB.
Falenderim i vecante po ashtu dhe per drejtuesin e TKoB, zotin Aulon Naci per mbeshtetjen e ketij projekti.
“Rozafa” nuk është vetëm një opera. Ajo është një pasuri kombëtare, një kryevepër e kulturës shqiptare që meriton të jetojë gjatë në skenë dhe të përcillet me krenari ndër breza.
Urime të gjithë atyre që e bënë të mundur këtë mrekulli artistike!
